Reisverslag Japan (2004)

Aziatische landen oefenen op mij altijd een speciale aantrekkingskracht uit. Ook Japan stond al enige tijd op mijn verlanglijstje en dus moest het er een keer van komen. De reis met VNC naar China was mij bijzonder goed bevallen en daar deze reisorganisatie ook Japan in haar pakket heeft was mijn keuze snel gemaakt. Even had ik het plan om dit land op eigen houtje te bezoeken maar van dit voornemen stapte ik snel af toen na wat info bleek hoeveel problemen er dan opdoemen. Alleen met Engels kom je in Japan niet ver en het kost je daardoor enorm veel tijd en moeite om binnenlands alles zelf te organiseren. VNC heeft in haar pakket een z.g. avontuurlijke groepsreis waarin alleen reis en accommodatie is begrepen. Excursies en maaltijden moet je zelf regelen wat een grote mate van vrijheid geeft. Er gaat wel een Nederlandse gids mee die je waar nodig, advies kan geven. Tijdens een speciale voorbereidingsbijeenkomst in Utrecht hadden we eerder reeds kennis gemaakt met de gids en de medereizigers en dat doen we donderdag 13 mei, de dag van vertrek op Schiphol dunnetjes over. Onze groep bestaat uit een gemêleerd gezelschap van 17 personen incl. gids. De vlucht met Japan Airlines duurt ongeveer 12 uur en verloopt goed.



In het vliegtuig maken we al meteen kennis met het geautomatiseerde Japan. Op de rugleuning van de stoel vóór ons hebben we allemaal een eigen tv-scherm waarop middels een afstandbediening een keus kan worden gemaakt uit diverse mogelijkheden. Zo kunnen we op het scherm de route volgen en kunnen we diverse films bekijken, spelletjes spelen en naar muziek luisteren, wat de lange zit behoorlijk veraangenaamd. Tijdens de vlucht proef ik voor het eerst het bekende Japanse sake. Een medereizigster bied mij het drankje aan waarbij ik zowat mijn hand verbrand aan het warmgemaakte flesje. Het drankje dient namelijk heet te worden geserveerd waardoor het heerlijke whisky-aroma vrijkomt. De aankomst op Narita Airport in Tokyo verloopt soepel. Het vliegveld ligt zo’n 80 km. buiten Tokyo. We gaan eerst per trein en daarna met de metro naar ons eerste onderkomen in Japan. Ons erg modern hotel Andon is een ryokan, een traditionele herberg waar we meteen met de Japanse gewoonten worden geconfronteerd. We moeten gebruik maken van slippers om onze kamer te betreden en op de glimmende vloer liggen tatamimatten waarop we voor het slapen de futon uitspreiden. Voordat ik aan de eerste Japanse nachtrust kan beginnen is het even worstelen met het Japanse beddengoed. Ook het slippergedoe is wennen. Het slapen duurt echter niet lang want de volgende morgen stappen we al vroeg op de metro en gaan naar de wijk Tsukiji om daar de grote visveiling te bezoeken. We zien hier enorme tonijnen die in bevroren toestand worden aangevoerd en voor onze ogen in moten worden gezaagd en gehakt voor verder transport.



De Japanners consumeren 30% van de jaarlijkse tonijnvangst waarvan 80% rauw wordt gegeten als sashimi. Op de vismarkt is het één grote bedrijvigheid en we moeten erg goed opletten om de rondrazende motorische karretjes te ontwijken die voor de aan- en afvoer zorgen. Op verschillende veilingen wordt het visaanbod verhandeld en in enorme markthallen is er keuze uit 450 soorten vis die in een doolhof van zo’n 1700 stalletjes te koop worden aangeboden. Er is ook een grote groentemarkt. We gaan vervolgens naar de wijk Shinjuku om hier het 45 verdiepingen tellende Tokyo Metropolitain Government Offices te bewonderen waarbij we vanuit grote hoogte over Tokyo uitkijken. We gaan hierna de eerste (en niet de laatste) Japanse tempel bezoeken, de Senso-ji-tempel in Asakusa, een spectaculair bouwwerk uit 645 met een vergulde schrijn en een pagode.



Het is erg druk want juist vandaag is er een festival waardoor het bijna onmogelijk is om de prachtige toegangspoorten, de Nakamise-dori, de klokkentoren en het grote wierookvat goed te kunnen bekijken. Wel zien we een mooie optocht langs ons voorbijtrekken en doen we ons tegoed aan allerlei lekkere hapjes op de aanwezige markt. We bezoeken het Keizerlijk paleis met zijn prachtige tuin en gaan op het slot van deze dag naar het Meiji-heiligdom dat we bereiken via een grote tori(poort). In dit heiligdom is Keizer Meiji begraven die van 1868 tot 1912 op de troon zat. We zien hier toevallig een Japans bruidspaar met een hele familieschaar in traditionele klederdracht waarvan een fotograaf de mooiste bruidsfoto’s maakt en waarbij ook wij natuurlijk onze kans grijpen en een en ander op de beeldplaat vastleggen. Op de terugweg maken we kennis met Japanse jongeren die in typische klederdracht zingen en dansen en die bij ons herinneringen oproepen aan de Vondelparkjongeren uit de jaren zestig. Zondag 16 mei gaan we met de trein naar Kamakura, een kustplaats met 19 Shinto Heiligdommen en 65 Boeddhistische tempels. Veel tempels en tuinen liggen tegen de heuvels rond de stad en zijn door mooie wandelroutes met elkaar verbonden. We beperken ons tot een bezoek aan de grote Boeddha of Daibutsu, een 13,5 hoog bronzen beeld uit 1252. Het beeld heeft de vele aardbevingen en vloedgolven overleefd maar staat inmiddels wel op schokdempers. Japan is seismisch gezien het actiefste gebied van de wereld. Er komen vrijwel dagelijks aardbevingen voor en het land bezit daardoor vele nog werkende vulkanen en duizenden natuurlijke heetwaterbronnen. We bezoeken hier ook de Hasedera-tempel. Het is niet zozeer de tempel en het theehuis maar ook het prachtige tuincomplex waarvan ik onder de indruk raak. Op het heuvelachtige terrein zien we prachtig bloeiende azalea’s rond kunstig aangelegde vijvers waarin de kleurrijke koikarpers niet ontbreken. Ook zien we hier duizenden Gizo beeldjes (beschermer van kinderen) waarvan sommige met de bekende rode slabbetjes, keurig in het gelid.



Terug in Tokio gaan we (uiteraard) Japans eten en maken we een wandeling door een winkelcentrum. We nemen hier een kijkje in een van de vele speelhallen waar het bij jong en oud enorm populaire maar ook verslavende pachinko wordt gespeeld. In zo’n hal, die we later in alle grote steden tegen komen, is het een enorm kakafonie van geluiden, veroorzaakt door rondcirkelende metalen balletjes en luid klinkende popmuziek. Maandag 17 mei. Vandaag gaan we naar Nikko, een stad ten noorden van Tokyo. We maken hierbij opnieuw gebruik van metro en trein en raken hierdoor al aardig gewend aan het Japanse openbaar vervoer. Vergelijkend met Nederland is dit een verademing. De trein zowel als de metro zijn altijd keurig op tijd en stoppen met de deuren precies vóór de op het perron aangebrachte strepen. Nikko is een belangrijk boeddhistisch-shintoïstisch centrum. De bekende rood gelakte houten Shinkyo-brug is al geruime in renovatie maar via een andere brug betreden we het prachtige Tosho-gu-heiligdom. We zijn hier getuige van een ceremoniële optocht. In historische kledij gestoken ruiters laten ons kennis maken met het bekende boogschieten te paard. Om hierna het Taiyuin-byo-heiligdom te bezoeken moeten we door een prachtige vallei met Japanse ceders en via verschillende torii (poorten) en telkens weer steile trappen bereiken we deze erg mooie tempel.



Regelmatig moeten we ons schoeisel uittrekken wanneer we een tempel van binnen willen bekijken maar dat is het telkens meer dan waard. Moe maar voldaan brengen de trein en metro ons weer terug naar ons hotel. De volgende dag gaan we in de middag naar de bekende Heilige Japanse berg, de Mont Fuji. De voormiddag is er niets gepland en sommigen gaan naar een training van summo-worstelaars. Ik gebruik deze vrije tijd om naar de populaire Sjinjuku wijk te gaan en ben geheel op mezelf aangewezen. Voor de eerste keer moet ik me nu alleen in het ”metrogeweld” storten. Een plattegrond van het metrostelsel is hierbij onmisbaar. Mocht je overigens op een verkeerd station uitstappen dan kun je met het kaartje gewoon weer terug. In feite kun je met een kaartje het hele metrostelsel door, alleen kun je niet van een ander perron af of je moet bijbetalen. Mocht ik echt verdwalen dan heb ik altijd nog het adreskaartje van mijn ryokan en het telefoonnummer van onze reisgids bij me. Tijdens het lopen door de winkelstraten tussen de grote en hoge gebouwen met schreeuwende reclames, krijg ik voor het eerst het Japangevoel.



Zoals telkens als ik in Azië ben, krijg ik weer die ondefinieerbare kick en ik geniet van al die Japanners om me heen. De pleinen en straten zien er allemaal schoon en verzorgd uit evenals de erg vriendelijke Japanners zelf. Ik moet wel wennen aan de fietsers die in Japan gewoon over het trottoir fietsen. Dat gaat overigens erg gemoedelijk en de voetgangers krijgen altijd voorrang. Overigens zijn er maar weinig fietsers. Ook de bediening in winkels en warenhuizen is allervriendelijkst. Ik schaam me soms om iets te vragen omdat ze dan zo overdreven hun best doen om je te helpen. Met de bus vertrekken we die middag naar Kawaguchi alwaar we onze intrek nemen in het Plaza Inn Hotel van waaruit we een mooi uitzicht hebben op de Mont Fuji, de heilige berg van Japan die we de volgende dag gaan bezoeken.



De Fuji is met zijn 3776 meter de hoogste berg van Japan en is ontstaan uit een vulkaan die echter sinds 1707 in ruste is. Met een bus gaat het de volgende dag naar een hoogte van 2300 meter om vandaar te voet terug te keren. Ik laat dit busreisje echter voor wat het is en besluit vandaag om wat privé-zaakjes te regelen. Daarna maak ik een wandeling door het dorp en maak kennis met een aardige Japanner die bezig is zijn tuin te verzorgen. Op een trapje knipt hij met uiterste precisie zijn bonsaiboompjes.



Even later komt zijn echtgenote naar buiten die me uitnodigt om hun tuin en later zelfs ook hun huis van binnen te bekijken. Ik doe hierbij gebruikelijk mijn schoenen uit en maak kennis met een echt Japans huis wat er vrij luxe en goed verzorgd uitziet. Trots laat ze me enkele grote Japanse tekeningen en foto’s aan de muren zien waarbij ze enthousiast uitleg geeft. Ik zeg telkens maar ”hai” (ja) en kijk tevens bewonderend naar de mooie en typisch Japanse inrichting. Buiten bekijk ik nogmaals de prachtig onderhouden tuin met allerlei bloeiende planten. Heel trots poseert ze voor mijn camera als ik haar hierna vraag om een foto van haar en de tuin te mogen maken. Na een hartelijke afscheid slenter ik verder door deze wijk en bewonder de vele particuliere tuintjes. Elke vierkante meter vrije ruimte wordt door de bewoners benut om deze met planten of bloemen op te sieren. Zelfs op elk trede van de trap naar het balkon staan bloeiende planten en het stikt er van de bonsai, de een al mooier dan de ander. Ik kijk mijn ogen uit en geniet van dit alles.

De omliggende heuveltoppen zijn inmiddels met donkere wolken omringd en ik ga in mijn hotelkamer wat televisie kijken. Even later guts de regen naar beneden. Weldra komen de andere reisgenoten moe en met natte voeten terug van hun Fuji reis. De volgende dag gaan we met de trein naar Matsumoto, brengen onze bagage naar onze accommodatie en treinen diezelfde middag door naar Narai, een van de elf goed bewaard gebleven postplaatsen langs de Nakasendo route uit de EDO-periode. Een druilerig regentje zorgt die middag voor een toepasselijke sfeer wanneer we door de smalle straatjes wandelen waarin houten herbergen en winkels ons inzicht bieden in het leven van reizigers die hier foerageerden en bivakkeerden. We gaan hier ook een tegen een helling gelegen erg oude tempel bekijken. Die avond neemt onze voortreffelijke gids ons mee naar een sushibar waar we al dagen om zeuren. En hij heeft gelijk, er zit verschil in de bars. Deze bar ziet er erg verzorgd uit. Op een lopende band waaraan men plaats kan nemen, komen schoteltjes voorbij waarop verschillende soorten sushi’s liggen. Men neemt een schoteltje van de band, nuttigt de sushi en bewaard het schoteltje. Met de volgende schoteltjes doet men hetzelfde. Na afloop telt de ober het aantal schoteltjes en rekent men af. Elk schoteltje heeft dezelfde prijs. We vragen ons even af waarom men in Nederland dit systeem niet hanteert maar lang hoeven we daar niet over na te denken! De volgende dag gaan we, ditmaal vergezeld van een aangenaam zonnetje, een bezoek brengen aan het ommuurde kasteel van Matsumoto.



Het kasteel is uit de 16e eeuw en heeft een vijf verdiepingen hoge Donjon van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Op het kasteelterrein is een expositie van tientallen kleurrijke in bonsaivorm gekweekte orchideeën. Een museum op het terrein laat ons kennismaken met de oude folklore van Japan. Op de terugweg naar het hotel ga ik even wat geld wisselen bij een bank waarbij een vrouwelijke medewerkster tijdens het omwisselen van wat euro’s, belangstellend informeert naar mijn land van afkomst en de duur van mijn reis. Ofschoon steeds meer Japanners buitenlandse reizen maken komen de meeste hier (nog) niet aan toe, mede doordat het aantal vakantiedagen erg beperkt is. Heel on-Japans stap ik even later voor de verandering een Mac Donald-zaak binnen en bezondig me even aan een heerlijke Big Mac. Had ik even zin in. Japanners werken erg veel en maken hierdoor veel gebruik van supermarkten waar kantklare etenswaren in allerlei variëteiten verkrijgbaar zijn. Deze supermarkten zien er uiterst verzorgd uit en wij maken regelmatig gebruik van deze makkelijke manier om lekkere hapjes in te slaan zoals sushi’s en broodjes, om die tijdens onze soms lange treinreizen te nuttigen. Na het bezoek aan het kasteel duiken we met z’n allen zo’n supermarkt in want we gaan die middag meteen door naar het door bergen omringde Takayama. We overnachten hier in een originele Japanse minshuku waar we weer op de tatami slapen en ons op slippers door de glad geboende vertrekken begeven.

Hier valt me het ultra modern toilet op dat ik al eerder zag en later ook veel zal tegenkomen. Het toilet heeft een uitgebreid knoppensysteem wat aan een (warme) bril vastzit. Middels deze knoppen kun je het bidet bedienen waarbij je de straal naar eigen keuze kunt regelen. Alleen al het uitproberen van dit nieuwtje is een heerlijke bezigheid… Het diner gebruiken we die avond in het restaurant van onze minshuku. Op de grond zittend aan lage tafeltjes genieten we van een overheerlijk Japans etentje met veel vis en allerlei heerlijke typisch Japanse gerechten. De onhandige houding tijdens het eten zorgt er echter wel voor dat het voor de meeste van ons een snelle hap wordt.



Na het diner ga ik me heerlijk ontspannen in een ofuru, een in het gasthuis aanwezig gemeenschappelijk bad waarbij je afwisselend van koud en warm water gebruik kunt maken. Een stevige massage in de stad maakt later op de avond mijn spieren weer soepel voor het vele loopwerk dat ons de komende dagen nog te wachten staat. Zo gaan we de volgende dag al lopend naar het prachtig, tegen een helling gelegen Ogimachi Openluchtmuseum waarin we verschillende z.g. gassho-huizen bewonderen. Deze huizen die op de werelderfgoederenlijst staan hebben steile, van wel een meter dikke rieten daken waardoor zij goed bestand zijn tegen zware sneeuwval.



Op de terugweg gaan we een prachtig vergulde sektetempel van binnen bekijken. ’s-Middags lopen we door de authentieke smalle straatjes van Takayama en zien hier diverse traditionele houten koopmanshuizen, sakebrouwerijen en andere werkplaatsen. Zondag 23 mei. Ik verheug me op de komende dagen wanneer we naar Kyoto gaan en onderweg in Kanazawa een bezoek zullen brengen aan een der mooiste tuinen van Japan. Ik ben een echte tuinliefhebber en heb eerder in China o.a. de Suzhou tuinen bewonderd. Elke tuin heeft zijn eigen uitstraling en de Kenroku-en-tuin van Kanazawa doet daar niet voor onder. Deze tuin voldoet aan de zes kenmerken (een vereiste bij Chinese tuinen) zoals ruimte, beslotenheid, zweem van oudheid, genialiteit, stromend water en uitzicht en is mede daardoor een van de drie toptuinen van Japan.



Na dit tuinbezoek vertrekken we per trein naar Kyoto en komen hier aan in een ultramodern stationgebouw. Taxi’s brengen ons vervolgens naar het Hiraiwa ryokan waar we enkele dagen zullen verblijven om zodoende ruime aandacht te kunnen besteden aan al het moois dat Kyoto te bieden heeft. Onze gids Marcel, is een dertigjarige Leidenaar die al vele malen in Japan is geweest. Hij heeft veel ervaring, kent de interessante en leuke plekjes en kan zich in het Japans aardig verstaanbaar maken. Met zijn lengte schaart hij zich bij de langere Nederlanders en zijn looppassen zijn daar dan ook naar. Sommigen van ons, waaronder ik, maken belangrijk kleinere passen en raken zodoende vaak achterop. Ofschoon hij regelmatig zijn tred inhoud wil je zelf ook niet lastig doen en poten we dus flink aan. Bang dat we hem uit het oog verliezen hoeven we ziet te zijn want hij heeft zich speciaal hiervoor van gele kleding voorzien wat hij zonodig nog kan uitbouwen met een eveneens geel hoedje en gele parasol. Met hem gaan we vandaag te voet een tempel- en tuinroute maken waarvan ik hier een summier verslag zal geven. We beginnen met een bezoek aan twee Hongan-ji tempels van de Jodo-shinshu sekte. De reusachtige en prachtig bewerkte Goei-do-poort geeft toegang tot deze tempels waarin enorme altaren. We lopen over de door miljoenen kousenvoeten afgesleten gladde vloeren en bewonderen het prachtig besneden houtwerk. Vervolgens gaan we naar het bij de tempels behorende Shosei-en park. Een prachtig groene oase in de stad met een grote vijver waarin vele kleurrijke koi-karpers. De Sanjusangen is de volgende tempel waarin een groot verguld beeld van een 1000-armige kanon is ondergebracht. Aan weerszijde hiervan staan 1000 eveneens vergulde kleinere beelden. Onze voettocht gaat verder door het Gion district waar we via de Yasaka pagode naar de Kodai-ji tempel gaan en hierbij een 24 meter hoog betonnen boeddha bewonderen. Dit beeld is opgedragen aan de Japanse soldaten die bij de Tweede Wereldoorlog omkwamen.



We gaan nu naar een noordelijker gelegen Zen tempel, de Nanzen-ji en bezoeken vervolgens de Konkai-Komyo tempel. We lopen over het filosofenpad wat genoemd is naar een professor in de filosofie Nishida Kitaro(1870-1945) die dagelijks deze route om gezondheidsredenen liep. Gedurende het kersen- en esdoornseizoen maken velen een wandeling over dit pad wat prachtig meandert langs een smalle rivier en door een erg mooie natuur. Aan het einde van dit pad ligt de laatste tempel die we vandaag bezoeken de Ginkaku ofwel Het Zilveren Paviljoen met mooi aangelegde Zentuinen. Deze Zentuinen zijn kenbaar aan zorgvuldig gekozen stenen gelegen in vlak aangeharkt zand- en grindvlakten. We brengen vandaag ook een bezoek aan het grote glanzende Station van Kyoto. Het in 1997 voltooide complex is zeer modern van opzet en heeft grote glazen wanden. Roltrappen voeren je naar grote hallen waarin o.m. een winkelcentrum is ondergebracht en tenslotte naar het dak van het station vanwaar je een mooi uitzicht hebt op Kyoto.



De volgende dag heeft Marcel een bezoek gepland aan de oude Japanse stad Nara. Ik besluit echter om in Kyoto te blijven om hier in mijn eigen ritme nog enkele niet te missen plekken te bezoeken. Ik maak gebruik van de stadsbus waarbij ik me opnieuw verwonder over de gedisiplineerde manier van reizen van de Japanners. Ook het betaalsysteem is even makkelijk als simpel. Men stapt de bus in en trekt een kaartje waarop staat aangegeven bij welk station je bent ingestapt. Tijdens de rit vermeldt een groot elektronisch bord telkens het te betalen bedrag. Bij het verlaten betaal je in een automaat bij de chauffeur. In de bus is een wisselapparaat om papiergeld te wisselen zodat je de chauffeur gepast kunt betalen. De bus brengt me naar de Ryoanji ofwel het Gouden Paviljoen dat volledig met bladgoud is bedekt en in een prachtige tuin ligt.



Aansluitend bezoek ik de Ninna tempel en vervolgens het Nijo-kasteel dat eveneens gelegen is in een mooie tuin en een weelderig interieur heeft. Bijzonder in dit kasteel zijn de z.g. nachtegaalvloeren. Wanneer je over deze vloeren loopt hoor je vogelachtige piepgeluiden. Zo werden in vroeger tijden mogelijke indringers verraden. Ook de dag hierna ga ik alleen op pad. Mijn bagage is door mijn eigen schuld opengescheurd en ik ga hiervoor naar een supermarkt en laat me daar door enkele Japanse verkoopstertjes uitleggen op welke manier en vooral met welke naalden ik dit moet repareren. Dat gaat met de nodige hilariteit gepaard waarmee zowat de hele afdeling is gemoeid. Ik wandel hierna nog even door het supermoderne station en ga heerlijk eten in een sushibar. Na wat e-mailtjes te hebben verzonden en wat internetten ga ik nog even heerlijk badderen. Die avond maken we met Marcel een wandeling naar de Gion-wijk om hier de naar hun werk gaande geisha’s te spotten.



Prachtig om deze vrouwelijke beroepsentertainers, gehuld in kleurrijke traditionele kostuums en hun speciale manier van lopen te bewonderen. In Gion Corner gaan we naar een Japans theater waar we kennismaken met verschillende traditionele Japanse gebeurtenissen zoals een theeceremonie, bloemschikken en enkele Japanse dans- en muziekoptreden. Donderdag 27 mei is weer een trein-reisdag. We maken gebruik van drie treinen om in Matsuyama te komen waarbij we voor de langste rit gebruik maken van de Shinkansen of wel de kogeltrein die in 1964 tijdens de Japanse Olympische Spelen, voor het eerst zijn intrede deed.



Onderweg stoppen we in Himeji om hier het prachtige en nog volledig intacte zes verdiepingen hoge kasteel uit 1580 te bezoeken. Het kasteel draagt de naam Witte Reiger door zijn prachtig heldere witte buitenmuren en heeft ook een wapenmuseum waar de samoeraiwapens van de vroegere krijgers worden getoond. Gladde houten trappen voeren je naar de top van het bouwwerk dat aan vier kanten een prachtig panorama biedt.

Via een treinrit over de langste brug van Japan bereiken we het eiland Shikoku en komen we in Matsuyama waar we verder met de tram naar het Matsuyama-kasteel gaan en vervolgens de, in een klein dal gelegen stad Uchiko bezoeken. Hier maken we een wandeling door smalle straatjes vol oude gebouwen en brengen een bezoek aan het Kabuki theater. Het gebied hier wordt vaak gebruikt voor het maken van historische films over Japan. We logeren vandaag in Hotel Akita. In een Onsen badhuis wat zowel een binnen- als buitenbad heeft, laat ik me heerlijk onderdompelen in allerlei bubbelende en bruisende baden. Dat doet me goed na al die energie verslindende wandelingen en klauterpartijen. Veel van hetgeen we bezoeken ligt vaak in heuvelachtig gebied om van de altijd hooggelegen kastelen met vaak vele verdiepingen, nog maar te zwijgen. Zaterdag 29 mei verlaten we het eiland en gaan naar Okayama om aldaar een bezoek te brengen aan een der mooiste tuinen van Japan, de Koraku-en tuin.



Het is een schitterend aangelegde klassieke Japanse wandeltuin met een mooie vijver en grote gazons. Veel kersen- en pruimenbomen, theestruiken en een origineel theehuis maken deze 11 ha grote tuin bijzonder smaakvol. De kleurrijke irissen en azalea’s dragen daar zeker toe bij. Een Japanse fotograaf, Yukio Nanba die werkzaam is in een bij deze tuin behorende souveniershop, heeft van elk jaargetijde prachtige foto’s van deze tuin gemaakt en hiervan een kleurrijk fotoboek samengesteld. Bij een bezoek aan Japan kan een bezoek aan Hiroshima niet ontbreken. Van deze stad werd in 1945 door een atoombom het centrum zo goed als weggevaagd.



In het Peace Memorial Park waar een vredesvlam blijvend brand totdat alle nucleaire wapens van de aarde zijn verdwenen, zien we verder het A-Bomb Dome, een gedeeltelijk verwoest gebouw dat herinnert aan dit gebeuren. We bezoeken hier ook het vredesmuseum waarin een uitgebreide tentoonstelling de hele geschiedenis van dit gebeuren weerspiegeld. ’s Middags zet een pondje ons over naar het Miyajima-eiland waar een uit zee oprijzende vermiljoenrode torii ons als het ware verwelkomt.

Op dit eiland zien we de Daisho-in Tempel, een prachtig complex met diverse gevarieerde boeddhistische beeldhouwwerken. We gaan hierna op een echte Japanse manier eten zoals wij dat ook in Nederland wel ooit gedaan hebben. Het is een restaurant dat gespecialiseerd is Okonomivaki. Japans eten bestaat niet alleen uit sushi, tempura en miso soep zoals menigeen misschien denkt. De Japanse keuken kent maar liefst 20 verschillende soorten gerechten. Okonomivaki lijkt nog het meest op een kruising tussen pizza en pannenkoek met groente, vlees, vis of ui en bovenop gerookte vissnippers.



We zitten aan een grote bakplaat waarop het eten wordt gebakken en daarna direct wordt opgediend. De koks genieten van ons wanneer wij van het klaargemaakte lekkers smullen. We overnachten in het Minshuku Ikedaya in Hiroshima. De volgende dag op naar het populaire kuuroord Beppu, een stadje dat bekend is van de meer dan 3000 kuuroorden die hier zijn. We bezoeken Umi Jigoku (kokende hel) waar we een spectaculaire tocht maken langs enkele van de negen stomende en sissende vijvers, gelegen in prachtig aangelegde tuinen.

De vijvers hebben vaak verschillend gekleurd water wat zijn oorzaak vind in de verschillende soorten mineralen die hierin aanwezig zijn. Zoals zoveel in Japan nodigt ook deze plaats uit voor een langer verblijf. Maar er is in Japan nog meer te zien en daarom vertrekken we die dag verder naar Aso waar we overnachten in een heuse Japanse jeugdherberg. Bij het ochtendkrieken zien we de volgende dag vanuit onze jeugdherberg een witte pluim opsteken uit de grootste en nog steeds actieve vulkaan van de wereld. We gaan met een bus naar de ASO-top om daar de vulkaan van dichtbij te bewonderen. Er is die dag echter teveel wind die ook nog eens verkeerd staat waardoor het te gevaarlijk is om met de kabelbaan de kraterwand te bezoeken en dus beperken we ons tot een wandeling door het kratergebied. We nemen hierna een heerlijk bad in het aanwezige kuuroord en laten ons vervolgens verwennen door een Japans diner dat voor een aangename afsluiting van de dag zorgt. Het is inmiddels 2 juni geworden en we vertrekken vandaag naar onze laatste verblijfplaats, Fukuoka. Op weg hierheen maken we onderweg een stop in Kumamoto om hier een der grootste kastelen van Japan te bezoeken. In Fukuoka bezoeken we het Ohoripark en maken de volgende dag een luxe bustrip naar Nagasaki waar de Amerikanen drie dagen na Hiroshima hun tweede atoombom tot ontploffing brachten. In het Vredespark staat een zwarte herdenkingszuil als herinnering. We brengen in deze stad een bezoek aan Dejima, het voormalige eiland waarop de Nederlanders in de 17e eeuw als enig land handel mocht drijven met Japan en zien hier de door Prins Willem Alexander tijdens zijn bezoek aan Nagasaki onthulde gedenksteen. Ook brengen we een bezoek aan het prachtige op een heuvel aangelegde Glover-park waarin met een buitenroltrap het hoger gelegen gedeelte bezocht kan worden.



In dit park zijn veel comfortabele stenen en houten woningen uit de 19e eeuw te bewonderen, allemaal samengebracht in een prachtig tuinendecor. Sommigen van ons brengen hierna de nacht door in een z.g.n. capsulehotel, ook weer iets typisch Japans. Het is een hotel waar de slaapgelegenheid vergelijkbaar is met bagagekluizen. Allemaal naast elkaar gelegen hokjes van 2 x 1 meter met niet veel meer dan een bed en een televisietoestel. Deze hotels worden meestal gebruikt door mensen die te lang hebben doorgewerkt en zodoende niet op tijd meer thuis kunnen komen, maar ook wel door mannen die teveel hebben gedronken en op deze manier onopzichtig voor de buitenwereld, hun roes uit kunnen slapen. Ook Dries Van Agt schijnt hier tijdens zijn ambassadeurschap een keertje gebruik van te hebben gemaakt.Maar dat was meer uit nieuwsgierigheid, wat ook de motivatie bij enkele van ons was. De volgende dag is tevens onze vertrekdag en via een binnenlandse vlucht naar Tokio vertrekken we van hieruit voor de lange vlucht naar onze thuishaven Amsterdam.



Tijdens deze reis, die overigens prima verzorgd werd door VNC, heb ik een aardig beeld gekregen van Japan en haar bewoners. Ik was aangenaam verrast door hun gedisciplineerde manier van leven en heb genoten van een prachtig land. Ik voelde me nergens onveilig en een belangrijk doel van mij voor deze reis, kennismaken met de Japanse natuur en de Japanse tuinen, is optimaal verwezenlijkt.

© 2004-2015 Pieter Aarden
Op alle foto's en teksten op deze website berust © kopieerrecht.
Van deze website mag niets zonder schriftelijke toestemming worden overgenomen of gebruikt op welke wijze dan ook.

All photo and text used on this website is © copyrighted material, reproduction or usage without written permission is prohibited.


Bezoekers