Reisverslag Maleisisch Borneo & Brunei (2006)

Op 16 april vertrek ik voor een trip van 23 dagen naar Maleisisch Borneo. De organisatie is in handen van Shoestring. Onze leuk gemixte groep bestaat uit 13 personen. Deze keer ga ik samen met mijn dochter Agnes die op deze manier voor de eerste keer kennis gaat maken met de tropen. Als echte zon-aanbidster heeft ze zich erg op deze trip verheugd en is blij dat het moment van vertrek eindelijk is aangebroken.



Met Malaysian Airlines vliegen we in ongeveer 12 uur naar Kuala Lumpur vanwaar we overstappen voor een korte vlucht naar Kuching, de hoofdstad van Sarawak, Maleisisch Borneo. Van hieruit brengt een bus ons naar hotel Grand Continental waar we nader kennismaken met de andere reisgenoten en onze, naar later blijkt aardige gids Billy. Na een heerlijke maaltijd in een restaurant, leuk gelegen aan een riviertje, gaan we genieten van een weldadige rust, na een toch wel vermoeiende reisdag. De volgende morgen is het vroeg dag en rijden we naar het Semeggoh Wildlife Centre. We bezoeken hier een opvangcentrum voor Oerang Oetangs. Deze verblijven hier in volle vrijheid maar krijgen geregeld extra voeding aangeboden. Tijdens zo'n voeding die steeds op vaste tijden plaatsvindt, genieten we van de grote en kleine Oerang Oetangs die slingerend van boom naar boom hun versnapering komen ophalen.



Met kanoboten maken we vervolgens een prachtige riviertocht door het dichte oerwoud op weg naar een longhouse waar we zullen overnachten. Een longhouse is een typisch houten verblijf alwaar de gehele familie samenwoont. De lokale Iban, bekend als de vroegere koppensnellers, heten ons hier een warm welkom. We krijgen een slaapplaats toegewezen in een grote barak waar houten tussenwanden voor afscheiding van de slaapplaatsen zorgen. Het geeft ons meteen het echte bushgevoel. In de rivier nemen we een duik in het verfrissende water. Na een heerlijk diner, bestaande uit allerlei typisch Maleisische gerechten, worden we die avond verwacht in de grote hal van het Longhouse. Door de plaatselijke Iban wordt ons een prachtige avond voorgeschoteld met zang en dans. We maken behoedzaam gebruik van de rijstwijn wat een heerlijke ervaring was en mede daardoor werd dit een onvergetelijke avond.



De volgende dag gaan we met de boot naar een leuke aanlegplaats in de rivier en maken we een eerste kleine trekking door de busch. Onze gids laat ons het aftappen van rubberbomen zien. We zien veel verschillende soorten rotan en bezoeken een oude begraafplaats. Op een kleine zandbank in de rivier worden we hierna getrakteerd op een BBQ met vis en rijst. De rijst werd in een bamboekoker geschoven en vervolgens op een houtvuur warm gemaakt. Zowel de vis als de rijst aten we vervolgens van grote palmbladeren, heerlijk primitief maar erg natuurlijk. De rijstwijn maakte het geheel compleet.



We werden opgehaald door longboats die ons weer terug brachten naar ons longhouse. Die middag nemen we een kijkje in het nabij gelegen dorpje waar we een bezoek aan een school brengen. Terug in het longhouse kregen we een demonstratie van een heus hanengevecht en deden we mee met een blaaspijp wedstrijd.



Deze afwisselende dag werd besloten met een spontane onderlinge feestavond. Door enkele locals werd gitaarmuziek ten gehore gebracht en er werden onderlinge wedstrijdjes georganiseerd. De nodige whisky en rijstwijn droegen er in belangrijke mate toe bij dat het een geslaagde avond werd. Na een heerlijk ontbijt vertrekken we de volgende morgen om terug te keren naar Kuching. Onderweg bezochten we een plaatselijke markt die er erg mooi en hygiënisch uitzag. Allerlei kleding en ook groente en divers tropisch fruit was er te koop. De vissen lagen te spartelen in bakken met water en de varkenskoppen lagen uit te lekken in de goot. Verder werden er heerlijke pannenkoeken gebakken die door ons uitgebreid werden geproefd.



Na aankomst in het hotel hebben we een frisse duik in het zwembad genomen. Die avond zijn we gaan eten in een restaurant aan een rustiek plein waar aan een aantal tafeltjes het eten werd opgediend. Op tientallen kraampjes was een rijke keus uit allerlei soorten vlees en vis, pasta's, rijst, groeten en fruit waaraan we ons heerlijk tegoed hebben gedaan. In het hotel hebben we onze tassen gescheiden voor morgen. We gaan voor een paar dagen naar het Baco National Park waarbij we onze koffers achterlaten in het hotel. Onder een stralende zon brengt een boot ons over de Zuid-Chinese zee naar de Park Headquarters van Bako waar we worden ondergebracht in eenvoudige chalets. De nederzetting is gelegen aan een mooi strand waar we meteen na aankomst in de zon gaan liggen en al snel een koele duik in het zilte zeewater nemen. 's-Middags maken we onze eerste jungletocht en klimmen hierbij naar een schitterend uitzichtpunt. Onderweg zien we verschillende mooie planten zoals de Pitcher Plants, bekend als insectenetende bekerplanten. Door de inmiddels gestegen temperatuur en het almaar klimmen en dalen is het behoorlijk afzien, maar de natuur is geweldig.



Later in de middag gaan we naar de mangroven en zien hier veel Proboscis- of neusapen die slingerend door de bomen op weg zijn naar hun nachtplaats. Het is een alleraardigste kennismaking met deze aparte apensoort.



Op onze nederzetting lopen verschillende soorten apen en ook wilde zwijnen. 's-Nachts horen we allerlei diergeluiden van krekels, apen etc. wat voor ons een echte bushervaring betekende. De volgende dag gaan we met de boot terug naar Bako. Vanuit hier gaan we met de bus naar ons hotel in Kuching waar we de aldaar achtergelaten bagage ophalen. We gaan naar de luchthaven vanwaar we een binnenlandse vlucht maken naar Miri, de noordelijkste stad van Sarawak.



Na een heerlijke nachtrust in een goed hotel maken we de volgende dag weer een vlucht, nu met een Fokker 50 die ons naar Mulu brengt. Op de luchthaven worden we opgepikt door een busje dat ons naar een erg luxueus resort brengt, gelegen midden in het oerwoud. In het al even luxueuze zwembad worden de vermoeienissen van de laatste dagen uitgewist. De volgende dag maakt Agnes met andere deelnemers van de groep een trail naar de Cleercave. Het was een erg mooie trail en deze gaf opnieuw aan hoe schitterend de natuur in Borneo is. Er zouden ook vleermuizen worden bekeken maar helaas maakte een tropische regenbui dit onmogelijk.



Terug in het prachtige resort was er na het eten een ontspannen avond waarbij ons een Bamboo-dans werd voorgeschoteld en we kennismaakte met blaaspijp schieten. De avond werd besloten met karaoken. Deze muzikale happening en de nodige wijn en cocktails zorgde voor een gezellig slot van deze dag. Met de boot vertrekken we de volgende dag en gaan eerst een wind- en clearwatercave bezoeken. Prachtig grote grotten met vele stalactieten en stalagmieten. De vervolgtocht per boot ging iets minder vlot. Door de lage stand van het water gebeurde het dat de boot met Agnes op een boomstronk knalde. De boot sloeg bijna om maar door een heldhaftige aktie van de local gids, die hierbij over boord vloog, werd dit voorkomen.



Onderweg legden we nog aan bij een marktje waar allerlei zelfgemaakte souveniertjes werden aangeboden. De boottocht bracht ons tenslotte naar de ingang van Camp 5. Die ingang was echter wel 8 kilometer(!) lang en bestond uit een smal pad dwars door het regenwoud. Het werd een zeer vermoeiende tocht met bagage op de rug door de blub en over boomstronken. Ondanks een paar uitglijders en valpartijen bereikten we heelhuids Camp 5. Aangekomen in Camp 5 werd direct een duik genomen in de rivier. Heerlijk, alleen een beetje uitkijken met de stroming. Het Camp bestond uit voornamelijk houten optrekjes. We aten onder een overkapping, waaronder we ook sliepen. Het leek een beetje op kamperen mede doordat het allemaal heel erg basic was.



Slapen (nou ja) deden we op een houten brits en dat was die nacht, mede door de koude nacht, niet erg prettig. De volgende dag wachtte niettemin een erg zware klim naar de Pinnacles, een bekend gebergte in Borneo. Niet iedereen nam deel aan deze klim, ook ik niet, maar Agnes wel! Hier het verhaal van Agnes: “Het was een flinke klimpartij, erg stijl, zonder zekering over richels en spelonken, via trappen en beugels in de rotswanden, naar de top. Hier werden de klimmers beloond met een schitterend uitzicht. Na een lunch zijn we aan de afdaling begonnen. Pfffff, ik word weer moe als ik daaraan denk. Zo ervaren ben ik niet in het beklimmen van bergen en ik kwam de man met de hamer bij de laatste rustplaats erg hard tegen. En hij hamerde erop los. Het laatste stuk ben ik naar beneden gestrompeld. Maar ik ben op de top geweest en dat kunnen er maar 5 uit onze groep (van 13) zeggen.” Bij terugkeer in een fikse regenbui, kreeg Agnes een daverend applaus en een heerlijke snicker.



Het werd een rustige avond in het kamp met een heerlijke maaltijd en een vroege bedrust. Vooral dat laatste was belangrijk want de volgende dag wachtte er weer een trail (voettocht door het regenwoud) van 12 kilometer en dat met die spierpijn! Er was geen ontkomen aan en daarom toch maar met goede moed de volgende morgen aan opnieuw een zware en slopende tocht begonnen. We hadden nu natuurlijk een beetje ervaring al was het een stuk langer dan de vorige trail, maar na 4,5 uur kwamen we toch voldaan aan bij het eindpunt. Hier lagen een aantal longboats te wachten om ons naar een nieuwe verblijf te brengen. Het werd een supermooie boottocht van een uur dwars door de rimboe naar het begin van een volgend stuk oerwoud, de Mentawai. Bij de Rangers alhier gebruikten we de lunch en vervolgden onze boottocht die ons in drie uur varen naar een longhouse bracht. We verwachtten hier eindelijk een luxe slaapgelegenheid met goed sanitair maar kwamen in een oud vervallen longhouse met oude matrassen op de grond en eenzelfde soort sanitair met koud water, al met al een erg primitieve bedoening.



De uiterst vriendelijke en gastvrije bewoners bezorgden ons echter een heerlijk gevoel. We maakten kennis met de leefwijze van deze mensen waar de gehele familie woont en leeft onder een dak, het z.g. longhouse, Het gezamenlijk eten tussen de bewoners met de gebruikelijke rijstwijn en whisky zorgde voor een onvergetelijk verblijf.



Een bootje en een bus brachten ons de volgende dag naar het Sultanaat Brunei waar we enkele luxe en ontspannen dagen hebben doorgebracht en genoten hebben van de prachtige rijkdom van dit staatje.



Een ferry bracht ons vervolgens naar Kota Kinabalu waar een deel van de groep ging raften. Kota Kinabalu is een groot park gelegen op een hoogte van 1800 meter, waar we in een erg mooi hotel verbleven. Hoogtepunt hier is de beklimming van de Mount Kinabalu met een hoogte van 4100 meter. Ook dit was voor Agnes een uitdaging die ze met beide handen aangreep.



Het was een pittige klim met een overnachting onderweg in een berghut. De top werd niet door iedereen gehaald maar ik was trots te horen dat Agnes, als onervaren bergbeklimster, het toch maar weer gepresteerd had.



Aan het eind van deze voor de klimmers erg vermoeiende dagen werden we ondergebracht in een prachtig resort op het Manukan Island waar alle gelegenheid was om bij te komen aan het prachtige strand. Een tweetal dagen hebben we hier lekker geluierd, deelgenomen aan parasailing en gezwommen in de zee.



De laatste dagen brachten we door in het luxe Beringis Beach Resort, eveneens gelegen aan zee, wat tevens de afsluiting betekende van een fantastisch kennismaking en een erg afwisselend en boeiend verblijf in Maleisisch Borneo.



© 2004-2015 Pieter Aarden
Op alle foto's en teksten op deze website berust © kopieerrecht.
Van deze website mag niets zonder schriftelijke toestemming worden overgenomen of gebruikt op welke wijze dan ook.

All photo and text used on this website is © copyrighted material, reproduction or usage without written permission is prohibited.


Bezoekers